ابو عبد الرحمان سلمى خوانده ، و سلمى بر حضرت على ، و على - عليه السّلام - بر پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - . همچنين گفته است ( صفحه 45 ) - على ابن حمزه كسائى قرائت خود را بر عبد الرحمان بن ابى ليلى خوانده ، و قرائت ابن ابى ليلى به قرائت على - عليه السّلام - مىباشد و همچنين بقيّه قارئان . پس تو اى خواننده عزيز به كتابهاى اتقان ، و مجمع البيان طبرسى فنّ دوم از مقدّمه‌اش ، و بقيّه كتابهائى كه در شرح حال قارئان ، و در مورد علم قرائتهاى قرآن نوشته‌شده را مطالعه كن تا دليلش بر تو روشن گردد ، و برهانش را بطور كامل بدست آورى ، و در نتيجه مجالى براى انديشه بد باقى نخواهد ماند . علّامه حلّى - قدس‌ّسرّه - در كتاب « تذكرة الفقهاء » فرموده است : « مسئلة ، واجب است از قرائتها قرائت متواتر را بخواند و آن هفت تا است و جايز نيست قرائتهاى شاذّ و غير معمول را بخواند ، و واجب است از آيات آنچه را متواتر است بخواند و آن آياتى است كه مصحف على - عليه السّلام - آن را در بر گرفته ، چون بيشتر صحابه نسبت به آن نظر موافق داشتند و عثمان جز آن ، مصحفهاى ديگر را به آتش كشيد » . شماره آيات و حروف قرآن از چيزهائى كه به شدّت اهتمام مسلمين به ضبط قرآن ، و نگهداريش از تحريف را آشكار مىسازد اين است كه آنان در صدد بر آمدند تا كلمات ، و آيات و حروف حتى صداهاى آن زبرها ( لآية ) ، زيرها ( ا ) ، پيش‌ها ( ا ) و تشديدها ( اّ ) و مدّهاى ( اّ ) قرآن را به